Pavel Prokopchik exposeert tot 21 maart met een fotoserie over Russische hippies in Foam Amsterdam. De afgelopen twee jaar heeft Pavel Prokopchik een groep jonge mensen in Rusland gevolgd die zich hebben afgekeerd van politiek en materialisme en hebben gekozen voor een alternatieve levensstijl. Het resultaat van de tijd die hij met hen doorbracht, was een document over vrijdenkers die vrijwillig afstand doen van een comfortabel leven met bezittingen. Dit is des te interessanter in een land dat enerzijds streng van bovenaf wordt gecontroleerd en anderzijds stevig in de greep is van het kapitalisme. Enkele hoofdpersonen van het project voorzien in hun levensonderhoud met de verkoop van illegale middelen, en vermijden zo een - overigens slecht betaalde - kantoorbaan. Sommigen hebben wel werk maar houden dit gescheiden van hun privéleven, en weigeren promotie om niet te zeer betrokken te raken bij de wereld van het grote geld. Het zijn niet de hippies van de jaren zestig en ook geen beatniks, al hebben sommigen wel de compromisloze mentaliteit van Dean Moriarty uit Jack Kerouacs roman On the Road geërfd. Dit is een nieuwe generatie die nog steeds op zoek is naar een manier om aan de greep van de samenleving te ontsnappen.
Prokopchik raakte bevriend met Lama, een jongeman die een van de hoofdpersonen van het project is geworden. Lama is een echte nomade. Hij heeft geen vaste verblijfplaats en is bijna altijd onderweg. Hij had zeven jaar lang geen paspoort en moest dus binnen de grenzen van de Russische Federatie blijven. Reizen deed hij liftend en hij heeft zo meer dan 20.000 kilometer afgelegd, wat natuurlijk de nodige verhalen heeft opgeleverd.
Samen met Lama is Prokopchik naar verschillende verzamelplaatsen van deze vagebonden gereisd. 's Zomers aan de kust, 's winters in de vervuilde steden. Ze delen hun huizen en hun kamers, wassen zich in dezelfde badkamers. Deze mensen maken muziek, verbouwen hun eigen voedsel en kweken hun eigen cannabis. Ze streven ernaar precies zoveel marihuana te verkopen als nodig is voor hun eenvoudige leven dicht bij de natuur.
In Foam 3h zijn behalve foto's enkele korte video's te zien die Prokopchik tijdens zijn reizen heeft gemaakt. Zie voor meer informatie de website van Foam.
Op de website van Pavel Prokopchik is meer van zijn werk te zien. Op zijn website zijn ook de foto's en artikelen terug te vinden die in De Volkskrant hebben gestaan.
Naoya Hatakeyama met Natural Stories in Huis Marseille
zaterdag, 11 februari 2012 15:51
De Japanse toonaangevende fotograaf Naoya Hatakeyama exposeert tot 26 februari met de tentoonstelling Natural Stories in museum Huis Marseille. Deze tentoonstelling is tot stand gekomen in samenwerking met het Metropolitan Museum of Photography in Tokio.
In 2002 exposeerde Naoya Hatakeyama met zijn serie Blasts (foto’s van explosies in een open kalksteenmijn) in Huis Marseille. Deze expositie viel op door zijn krachtige statement, mede omdat deze fotograaf zijn fotobeeld zo perfect en harmonieus kon laten samenvallen met de explosieve kracht van het dynamiet. Sindsdien is het fotograferen van de geweld(dad)ige krachten die ons ter beschikking staan om de natuur naar onze hand te zetten Hatakeyama’s – altijd esthetisch vertolkte – leidsmotief geworden. Zijn foto’s van de Westfaalse mijn in Ahlen uit 2003/2004 laten dat goed zien. Het moment dat deze fabriekshal werd opgeblazen, en nog even in de lucht blijft hangen voordat het z’n harde contouren prijs geeft is superieur verbeeld: alsof het een levend wezen is dat langzaam door de knieën zakt. Alleen een fotograaf als Naoya Hatakeyama kan je in een moment waarin zulke grote en destabiliserende krachten aan het werk zijn, zo’n precies en verfijnd beeld laten zien. Ook de recente tsunami heeft Naoya Hatakeyama gefotografeerd, evenals de effecten die deze alles verwoestende watergolf teweeg heeft gebracht op zijn geboorteplaats Rikuzentakada in Iwate. Beeld van een huiveringwekkende leegte: het grote niets. Alle drie genoemde thema’s maken deel uit van de tentoonstelling Natural Stories. In samenwerking met het Metropolitan Museum of Photography in Tokio.
De fototentoonstelling Land van lucht en water is tot 26 februari te zien in Huis Marseille. In een reeks bijzondere luchtfoto’s die even helder als abstract zijn, ontraadselt Siebe Swart alle onderliggende geheimen van het Hollandse landschap. Op zijn foto’s kronkelen dijken als lijnen in een hardgroen vlak of slingeren ze als lussen door een spectrum van blauwtinten. Vanuit de lucht worden sluizen popperige blokjes en wadden geheimzinnig glinsterende materie. Donkere poelen met water ogen als schietgaten in de grond. Swart fotografeert kwelders en slikken, 'wielen’, stroomgaten, overlaten en uiterwaarden. Het zijn termen die voor niet ingewijden even hermetisch zijn als de beelden die ervan gemaakt worden. De plekken, met namen als Tiengemeten, Keent of Geldersche Poort, zijn ook zeker niet bij iedereen bekend. Siebe Swart richt zijn camera namelijk niet op de grootstedelijke, maar op de kwetsbare plekken van Nederland. Plekken die de littekens bergen van vroegere watersnoden, of plekken waar de fragiele balans tussen land en water dagelijks de hoofdrol speelt. De foto’s van Siebe Swart leggen de pracht van een landschap vast dat omringd is door en dooraderd is met water, waarmee het zich in een voortdurende omarming bevindt.
Het Joods Historisch Museum presenteert van 24 oktober 2011 t/m 4 maart 2012 een retrospectieve tentoonstelling met het werk van de Amerikaanse fotograaf en schilder Saul Leiter (1923). Na een periode van vergetelheid wordt Leiters werk sinds enige jaren in de Verenigde Staten en Europa herontdekt. Het is voor het eerst dat er een expositie van zijn werk in Nederland te zien is.
Saul Leiter maakt vooral furore met zijn schilderachtige kleurenfoto's van het straatleven van New York, gemaakt tussen 1948 en 1960. Te midden van de drukte van de stad wist hij verstilde momenten van alledaagse schoonheid vast te leggen. Gewone zaken - een rode paraplu in een sneeuwstorm, een voet die rust op een bankje in de metro, of een persoon gezien door de condens op een raam - kon hij transformeren tot wat is omschreven als urban visual poetry. Zijn foto's zijn vaak gelaagde, bijna abstracte composities van reflecties en schaduwen, die doen denken aan schilderijen van abstract-expressionistische schilders als Mark Rothko en Willem de Kooning, met wie Leiter zich sterk verwant voelde.
Saul Leiter wordt gerekend tot The New York School of Photographers, een groep van (voornamelijk joodse) vernieuwende fotografen die van 1936 tot 1963 in New York naam maakte met vooral straat- en documentairefotografie. Zijn zwart-wit werk vertoont qua lyriek, dromerigheid en surrealisme verwantschap met dat van fotografen als Ted Croner, Leon Levinstein en Louis Faurer, maar wat betreft zijn kleurenfotografie is hij onvergelijkbaar met enig ander fotograaf. Leiter was in de jaren veertig en vijftig vrijwel de enige niet-commerciële fotograaf die in kleur werkte.
Leiter, geboren in Pittsburgh, zou net als zijn vader rabbijn worden. Vanwege zijn groeiende belangstelling voor kunst brak hij zijn studie af om zich in New York aan de schilderkunst te wijden. Zijn vriendschap daar met de abstract-expressionistische schilder Richard Pousette-Dart, die met fotografie experimenteerde, en het werk van fotograaf Henri Cartier-Bresson, zette Leiter aan om te fotograferen. Ook zijn vriendschap met fotograaf W. Eugene Smith was een stimulans voor zijn fotocarrière.
De tentoonstelling Saul Leiter: New York Reflections is samengesteld door het JHM in samenwerking met de Howard Greenberg Gallery in New York. Naast ruim 60 kleurenfoto's en 40 zwart-witfoto's van zijn straatfotografie wordt een kleine selectie modefoto's, schilderijen en beschilderde foto's getoond. Tevens kunnen bezoekers een recente documentaire van de Britse filmer Tomas Leach over Leiter zien. Uitgever Steidl brengt dit najaar de derde druk van Early Color uit, het eerste boek met fotografie van Leiter, in 2006 samengesteld door Martin Harrison van het Victoria & Albert Museum in Londen.
Pavel Prokopchik exposeert tot 21 maart met een fotoserie over Russische hippies in Foam Amsterdam. De afgelopen twee jaar heeft Pavel Prokopchik een groep jonge mensen in Rusland gevolgd die zich hebben afgekeerd van politiek en materialisme en hebben gekozen voor een alternatieve levensstijl. Het resultaat van de tijd die hij met hen doorbracht, was een document over vrijdenkers die vrijwillig afstand doen van een comfortabel leven met bezittingen. Dit is des te interessanter in een land dat enerzijds streng van bovenaf wordt gecontroleerd en anderzijds stevig in de greep is van het kapitalisme. Enkele hoofdpersonen van het project voorzien in hun levensonderhoud met de verkoop van illegale middelen, en vermijden zo een - overigens slecht betaalde - kantoorbaan. Sommigen hebben wel werk maar houden dit gescheiden van hun privéleven, en weigeren promotie om niet te zeer betrokken te raken bij de wereld van het grote geld. Het zijn niet de hippies van de jaren zestig en ook geen beatniks, al hebben sommigen wel de compromisloze mentaliteit van Dean Moriarty uit Jack Kerouacs roman On the Road geërfd. Dit is een nieuwe generatie die nog steeds op zoek is naar een manier om aan de greep van de samenleving te ontsnappen.
De Japanse toonaangevende fotograaf Naoya Hatakeyama exposeert tot 26 februari met de tentoonstelling Natural Stories in museum Huis Marseille. Deze tentoonstelling is tot stand gekomen in samenwerking met het Metropolitan Museum of Photography in Tokio.
In 2002 exposeerde Naoya Hatakeyama met zijn serie Blasts (foto’s van explosies in een open kalksteenmijn) in Huis Marseille. Deze expositie viel op door zijn krachtige statement, mede omdat deze fotograaf zijn fotobeeld zo perfect en harmonieus kon laten samenvallen met de explosieve kracht van het dynamiet. Sindsdien is het fotograferen van de geweld(dad)ige krachten die ons ter beschikking staan om de natuur naar onze hand te zetten Hatakeyama’s – altijd esthetisch vertolkte – leidsmotief geworden. Zijn foto’s van de Westfaalse mijn in Ahlen uit 2003/2004 laten dat goed zien. Het moment dat deze fabriekshal werd opgeblazen, en nog even in de lucht blijft hangen voordat het z’n harde contouren prijs geeft is superieur verbeeld: alsof het een levend wezen is dat langzaam door de knieën zakt. Alleen een fotograaf als Naoya Hatakeyama kan je in een moment waarin zulke grote en destabiliserende krachten aan het werk zijn, zo’n precies en verfijnd beeld laten zien. Ook de recente tsunami heeft Naoya Hatakeyama gefotografeerd, evenals de effecten die deze alles verwoestende watergolf teweeg heeft gebracht op zijn geboorteplaats Rikuzentakada in Iwate. Beeld van een huiveringwekkende leegte: het grote niets. Alle drie genoemde thema’s maken deel uit van de tentoonstelling Natural Stories. In samenwerking met het Metropolitan Museum of Photography in Tokio.
De fototentoonstelling Land van lucht en water is tot 26 februari te zien in Huis Marseille. In een reeks bijzondere luchtfoto’s die even helder als abstract zijn, ontraadselt Siebe Swart alle onderliggende geheimen van het Hollandse landschap. Op zijn foto’s kronkelen dijken als lijnen in een hardgroen vlak of slingeren ze als lussen door een spectrum van blauwtinten. Vanuit de lucht worden sluizen popperige blokjes en wadden geheimzinnig glinsterende materie. Donkere poelen met water ogen als schietgaten in de grond. Swart fotografeert kwelders en slikken, 'wielen’, stroomgaten, overlaten en uiterwaarden. Het zijn termen die voor niet ingewijden even hermetisch zijn als de beelden die ervan gemaakt worden. De plekken, met namen als Tiengemeten, Keent of Geldersche Poort, zijn ook zeker niet bij iedereen bekend. Siebe Swart richt zijn camera namelijk niet op de grootstedelijke, maar op de kwetsbare plekken van Nederland. Plekken die de littekens bergen van vroegere watersnoden, of plekken waar de fragiele balans tussen land en water dagelijks de hoofdrol speelt. De foto’s van Siebe Swart leggen de pracht van een landschap vast dat omringd is door en dooraderd is met water, waarmee het zich in een voortdurende omarming bevindt.
Het Joods Historisch Museum presenteert van 24 oktober 2011 t/m 4 maart 2012 een retrospectieve tentoonstelling met het werk van de Amerikaanse fotograaf en schilder Saul Leiter (1923). Na een periode van vergetelheid wordt Leiters werk sinds enige jaren in de Verenigde Staten en Europa herontdekt. Het is voor het eerst dat er een expositie van zijn werk in Nederland te zien is.